Beijing

17th of July 2010
Visiting Beijing for the first time!

5 Days Berlin with: Rem Koolhaas, Daniel Libeskind, Zaha Hadid, Le Corbusier, Mies Van Der Rohe, Frank Gehry, Walter Gropius, David Chipperfield,…
Ik woon niet in Hong Kong (of beter ‘nog’ niet) maar toch interesseert alles omtrent Hong Kong mij nogal stellig. Ik stootte onlangs op volgende lijst: World’s Greatest City: 50 reasons why Hong Kong is No. 1
Ik koos er 10 uit die ik het best kan bevestigen na een weekje rondzwerven afgelopen zomer.
1. Public transportation rules
Hong Kong is no place for motorists, with about 380,000 private vehicles for a population of over seven million. But it’s a public transit utopia. Big buses, little buses, ferries, railways, a tramway — you name it, we have it, and they’re all interconnected, making Hong Kong’s network one of the most sophisticated in the world.
4. We are the world
Now fully 115 countries have consulates in Hong Kong, more than any other city in the world.
9. Mega-convenient convenience stores
Hong Kong has the highest density of 7-Elevens in the world, with a density of one per 1.380 square miles, as of 2007. Add to that the number of branches of competitor Circle-K, and you have total convenience store overkill. (One tiny block near the CNNGo offices inexplicably houses five convenience stores).
10. Cosmopolitan city, tropical paradise
About 40 percent of Hong Kong’s territory is protected by country parks, representing one of the highest proportions in the world. A 20-minute drive from just about anywhere in the city will take you to idyllic beaches and hiking trails through lush green mountains. In 24 hours, you can experience paragliding off a mountain, diving off the coast, trolling for pink dolphins and cruising on a speedboat, with time left to get decked out for a swank night on the town.
11. Cash-free living
Having a wallet is so passe. Nowadays, all you need for a fun-filled day in Hong Kong is an Octopus card. You can pay for all public transportation, KFC meals, vending machine sodas, 7-Eleven impulse buys, Park n’ Shop grocery runs and even ice skating rentals with a “doot.” (The sound made when swiping the Octopus is now a common verb, as in “just doot it.”) The Octopus even comes in tiny, SIM card-sized chips that can be dangled on bracelets like lucky charms.
15. There’s market on top of market (on top of market…)
Bird market, sneaker street, ladies market, goldfish market, flower market … all centered in the bustling Mongkok neighborhood within walking-distance of one another. That’s unbeatable shopping.
16. Excuse us while we scrape the sky
Hong Kong owns the world’s largest collection of skyscrapers –7,650, to be precise. But we also suffer some of the worst feng shui in Asia because of inharmonious architecture, such as the knife-like design of the Bank of China tower.
20. A bridge that can’t be topped (except by cars)
The 2.2km Tsing Ma Bridge is the world’s heaviest, longest road-and-rail suspension bridge in the world. It links commuters to Chek Lap Kok airport and also happens to be quite nice to look at.
21. For better or worse, you’re never alone
Hong Kong is densely populated at 16,469 people per square mile, and sometimes it feels like the entire population is located in Mongkok. The popular shopping district gained entry into the Guinness Book of World Records as the most crowded shopping district in the world. One of the busiest of Mongkok’s busy streets is Sai Yeung Choi Street, which is now sealed off from traffic and home to street performers as well as shoppers.
31. Our ferry leaves all others in its wake
“Star Ferry is the perfect introduction to the controlled frenzy that is Hong Kong,” said writer Fred Gebhart. Voted by the Society of American Travel Writers as the world’s “most exciting ferry ride,” Star Ferry has carried an average 63,000 passengers a day across the Victoria Harbor since 1898. For less than HK$3, catch the ferry around 8pm when 44 skyscrapers from both the Hong Kong and Kowloon side light up in the Symphony of Lights show.
En nog 40 andere redenen waarom Hong Kong gewoon 1000 keer beter is dan de rest
In kader van mijn bezoek aan Zaha Hadid Architects, waar het verhaal hier te beleven valt, een verlengd weekend de Noordzee overgestoken om na 5 jaar nog eens in London rond te dwalen. De laatste keer dat ik in London was, was in kader van de eindejaarsreis in het 6de middelbaar, het was dus hoog tijd om nog eens af te zoeken naar de stad over de plas.
Zoals dat met de Eurostar gaat, kom je sinds kort terug aan in St. Pancras International station, schijnt het mooiste station ter wereld te zijn, wel ik spreek dit tegen. Dit station, voelde meer aan als een teleurstelling, niet zozeer de grote glazen overkapping maar de ruimte errond. Als ik dan toch eerlijk moet zijn, vind ik het station van Antwerpen-Centraal nog net dat ietsje meer hebben, mede door het gevoel van ruimtelijkheid.
Onze eerste morgen zat alvast vol met een bezoek waar ik toch wel de volle 3 maand naar heb uitgekeken. De bijkomende stress, zenuwen en zweetontwikkeling moest ik er bij nemen. Een uitgebreid verslag hiervan (niet de zweetontwikkeling), zoals voorheen gezegd, is hier te vinden. De namiddag werd voornamelijk gevuld door een bezoek aan de Serpentine Gallery en dan vooral hun paviljoen. De Serpentine Gallery nodigt elk jaar een toparchitect uit om voor enkele maanden een tijdelijk paviljoen te ontwerpen en te bouwen, voorheen waren er paviljoenen van Zaha Hadid, Rem Koolhaas, Toyo Ito en nu dit jaar SANAA. SANAA ontwikkelde een wolk van rook doorheen de bomen, dit stelden de architecten toch. Ik ervaarde vooral rust. Door de vloeiende flinterdunne dak met bijhorende reflectie krijg je een zeer rustgevend gevoel binnenin. Ik was blij om dit te kunnen ervaren.
Volgende stop was St. Pauls Cathedral (mooi en vooral indrukwekkend) met op dezelfde centrale as de Millenium Bridge van Norman Foster (goed, maar heb al mooiere bruggen gezien) en Tate Modern door Herzog & de Meuron. Tate is zo’n beetje wat het MoMa is in New York, ik had dus hoge verwachtingen, blijkbaar iets te hoog. Het gebouw aan de andere kant oversteeg dan weer mijn verwachtingen. Ik had het natuurlijk al voorheen gezien maar toen was ik nog niet zo architecture-minded. Nu dus wel.
Zaterdag werd voornamelijk gevuld door 100% Design. Een grote designbeurs in kader van London Design Week. Het was een voltreffer, meer zelfs, een echte verrijking. Mijn liefde voor design in het algemeen is sindsdien verdubbeld, wat zeg ik, verdriedubbeld. De resterende tijd werd gevuld door eerst af te zakken de Tower of London, om rap even 30th St. Mary Axe en Lloyd’s Building voor naar Piccadily Circus te gaan om tickets te boeken voor een musical, zijnde Wicked. Waar ik eerst moest overhaald worden door het vrouwelijk gezelschap, kan ik achteraf zeggen dat ik er enorm van genoten heb.
Zondag kozen we ervoor om een stadswandeling te doen door het historisch centrum van London, want wat is een bezoek zonder een blik te kunnen werpen op de Big Ben of Westminster Abbey. Die wandeling werd trouwens begeleidt door een gids en was volledig gratis. Tegenwoordig betekent gratis niet veel meer maar hier werd ik aangenaam verrast. Uitgebreide uitleg, interessante weetjes en een wandeling van meer dan 2uur doorheen historisch London. Mooi zo
Met nog enkele vrije uren besloten we af te zakken naar de City Hall (ook door Foster) met hierbij de bekende Tower Bridge. Dit was mijn hoogtepunt toen ik als klein manneke met de mama en papa voor de eerste keer naar London afzakte, en nu nog steeds vind ik dit een prachtige brug.
Onze tijd was op. de Eurostar stond te wachten. Misschien kom ik hier wel nog werken, wie weet.
Na enkele dagen/weken intensief proberen gewoon te geraken aan het Belgische leven, alle foto’s te ordenen en te rangschikken, de rugzakken te legen, de was te doen (dank u moeder!) en de familieleden op de hoogte te brengen dat we nog leven, ben ik klaar om de ervaringen en verhalen te delen….Hou jullie klaar dit worden lange blogposts.
Ik verdeel ons avontuur in 5 grote delen zijnde (1) Istanbul en Singapore, (2) Kuala Lumpur (3) Hong Kong (4) Natuur in Maleisië en een special (5) Public Transport, omdat hier veel van te leren valt!
Toen ik half-mei de vliegtickets boekte bleek het goedkoopste tarief dit te zijn van Turkish Airlines. Ikzelf was vergeten dat er enkele maanden geleden een vliegtuig neergekomen was van THY op Schiphol maar werd daar attent op gemaakt door met reisgezel en tevens broer Bert. Schrik dan? Nee juist niet, net na het crashen lijkt het me de beste moment om met een bepaalde luchthtvaartmaatschappij te vliegen me dunkt. Dubbele controle en goeie service om hun besmette naam te herstellen, en dat was er aan te merken! Laten Bert en ik nu net kritische reviewers zijn. Met menig vlieguren achter de rug te hebben met verschillende vliegtuigmaatschappijen hebben we zo ons lijstje, gaande van absolute klasse met Malaysia Airlines tot een niet te beschrijven dieptepunt met Balkan Airlines (die helaas jammerlijk genoeg de boeken hebben moeten sluiten). We hadden dan ook nooit durven denken dat Turkish Airlines kon wedijveren met de top 3. Ik ga er niet verder op ingaan want dat zo ons te ver van de kwestie houden, maar ik wil toch enkele kwaliteiten meegeven: nieuwe airbussen, vriendelijke bediening, eetbaar eten (ik ben geen grote eter op een vliegtuig, maar dit kon ik toch binnenspelen!), metalen bestek en stenen borden (ik haat nu eenmaal eten met plastiek uit plastiek, bah) en een stevige ‘tuk’ kunnen doen. Dank u Turkish Airlines.
Maar nu verder met het reizen, een lay-over van 12u in Istanboel was er ook. Een ideale gelegenheid om een blitz-bezoek te brengen aan deze stad. Met een reisgezel die hier niet veel goesting in had (het is nu eenmaal de waarheid Bert!) trokken we de stad in met de metro/tram, die hier werkt met jetonnekes (maar meer hierover in deel (4) Public transport)
We reden tot aan de Blauwe Moskee, wat toch een eindje bleek te zijn vanaf de luchthaven. We ondergingen een change of scenery van grouwe woonblokken en vervallen kantoorblokken tot een cosy toeristisch centrum. Om kort te zijn, de blauwe moskee (gratis) is toch wel 1000keer aangenamer dan de Aya Sophia (overzijde van de straat en betalend!) Keywords: indrukwekkend, groot, mooi, verzorgd en warm!
Wegens een slechte voorbereiding en eigenlijk niet veel goesting om verder te trekken zijn we in het stadspark beland achter de Aya Sophia. De vermoeidheid sloeg toe. Na een kebab, pitta, donor, of wat dan ook zijn we terug naar de luchthaven afgezakt om daar verder te tijd te doden. Kort bezoek aan Istanbul maar toch gezien wat ik wou zien, meer moet dat niet zijn.
Na een aangename vlucht van 10uur komen we eindelijk aan in Singapore, het kleine stadstaatje (4,5miljoen inwoners) onderaan het vasteland van Maleisië. En wat een verademing, gigantische luchthaven waar toen weinig volk in rondliep, we worden bijna automatisch naar de metro geleid die ons de metropool instuurt. Alhoewel bijna alles ondergronds loopt (wat eigen is aan een metro duh!) viel het ons meteen op: het is hier kraaknet. Dat ze er hier niet mee lachen wordt ons ook meteen duidelijk, torenhoge boetes voor littering en eten/drinken in de metro(gebouwen). Inwoners van Singapore klagen dan ook dat er teveel boetes/reglementen zijn maar blijkbaar helpen ze toch om de stad proper te houden en criminaliteit op een zeer laag niveau te houden.
Na een traditionele eerste ‘fried rice‘ sluiten we onze eerste dag Singapore af want de vermoeidheid begint ons toch parten te spelen.
In Singapore draait alles rond shoppen, in superdeluxe shopping malls is alles te vinden. Buiten de shopping malls valt er dan ook niet meer zo veel te beleven in deze metropool. We werpen een uitgebreid zicht op de ook wel indrukwekkende skyline die zich rond de Marina Bay situeerd. (Een skyline + water is trouwens een winner combinatie, wat later blijkt uit Hong Kong) Dat Singapore een Britse kolonie was is nog steeds te zien aan de koloniale architectuur in het stadscentrum aan de voet van de skyscrapers, een tochwel aparte combinatie die te pruimen valt.
Toyo Ito heeft ook zijn shopping mall in Singapore geplant, Vivocity, die tevens de connectie vormt met Sentosa Island. Ik mocht echter toegeven dat het een tegenvaller van formaat is, een rechthoekige doos met niet meer dan enkele vloeiende vormen die de doos moeten verdoezelen. Binnenin wordt gespeeld met diezelfde vloeiende vormen om de verlichting en airconditioning te verstoppen. Ito maakt het echter wel goed op dak dat dienst doet als plezierstuin die over verschillende niveau’s een zicht biedt op de gigantische haven van Singapore. Zoals ik al zei vertrekt de Sentosa Express vanop niveau 4 naar Sentosa Island, een oversized kitcherig pretpark op een gedeeltelijk synthetisch aangelegd eiland. Over de komende jaren worden de attracties verdubbeld wat het grootste amusementspark van de omgeving moet maken. Wij beide konden ons hier niet amuseren maar dat kwam ook door de gietende regen die begon toen we net op verkenningstocht wilden vertrekken.
Het enige beeld die ons verbaasde op die eiland was het synthetisch aangelegd strand (inclusief met rotsformaties en wuivende palmbomen) in contrast met de honderden verankerke olietankers en containersschepen die honderd meter voor het strand lagen. Plezier en economie moet samen kunnen.
Dat Singapore sinds 2008 ook een GP Formule 1 heeft, een nachtrace in het stadscentrum dan nog wel, moet iedereen geweten hebben, de verlichting blijft het ganse jaar hangen, net als de tribune rondom de baai. Ik kijk alleszins op 27 september naar de race, die nu toch wel een aparte ervaring zal zijn nu ik hier voorbij geslenterd ben!
Na 3 dagen hadden we het wel gezien en begonnen we ons voor te bereiden op onze volgende stad, Kuala Lumpur! Via Melaka, een voormalige Nederlandse nederzetting, gingen we met de bus verder naar de hoofdstad van Maleisië!
3 dagen was de ideale lengte van ons verblijf in Singapore, voldoende tijd om alles te bezichtigen die we vooraf aangekruist hadden en niet te lang om ons te beginnen vervelen.
Dank u Singapore!
