Kris

Tijdens een rustige middagpauze geraakten 2 collegas en mezelf aan de praat over de rol die China speelt in de hedendaagse wereld. Een geladen onderwerp die al meermaals besproken wordt vanuit verschillende standpunten. Meestal wordt er negatief gesproken over China maar ik zou hier toch graag eens de positieve punten willen aankaarten zoals ik die vanuit mijn ogen kan zien.

China komt vaak in het nieuws. Elke keer ik naar een belgische nieuwssite surf bots ik wel op één of ander webartikel. Tot mijn grote ergernis, zijn deze bijna altijd negatief. Meestal rechtvaardig negatief, maar soms ook niet. Ik wil toch duidelijk maken dat ik niet altijd akkoord ga met wat hier aan de gang gaat maar ik probeer het toch te nuanceren en te begrijpen. China is nog altijd communistisch, maar als ik elke dag door het business district loop is het communisme toch niet meer op elk vlak aanwezig. Ik hoor af en toe dat Chinezen de beste kapitalisten zijn die er momenteel op deze aardbol rondlopen. Deels is dit waar. China heeft het grootst aantal inwoners dan eender ander land, en deze moeten bestuurd worden. China kan niet 270 dagen zonder regering, Belgie trouwens ook niet maar in deze discussie wil ik mij niet mengen. 1.4 miljard moeten in toom gehouden worden. Geen enkel land had dit probleem voordien, China doet dit op een drastische manier, soms goed, soms onaanvaardbaar. Ze leggen de media aan banden, ook hier drastisch. Maar ik merk dat alles geleidelijkaan open gaat. Alles openen van dag op dag zal voor een revolutie zorgen me dunkt. De staatstelevisie CCTV is oppermachtig, ze hebben het icoon in de skyline van Beijing en bezitten honderden zenders verspreid over China. Zij bepalen wat er de wereld in gestuurd wordt. Dat ze de waarheid verdraaien staat buiten kijf maar dat gebeurt overal, alleen wordt er door de westerse wereld ten opzichte van China te hard op gehamerd. De ganse wikileaks affaire is hier het duidelijkste bewijs van. Geloof wat je wil geloven en zoek zelf bewijzen, het maakt je vindingrijk en maakt de info en je zal de feiten minder rap vergeten. Dit is ook het geval bij het bannen van Facebook, Twitter en vele buitenlandse pers-sites. Op het internet is alles omzeilbaar, zo ook the Great Firewall of China. Iedereen die vindingrijk is vind heus wel de info die hij nodig heeft. Het maakt je curieus, wat een goed ding is. 10 000en mensen zijn dagelijks in de weer om alles te censureren, maar de overheid is zich er heus van bewust dat dit niet op kan tegen de andere miljoenen vindingrijke mensen.

De recente manifestaties in de noord afrikaanse heeft ook hier voor schrik gezorgd. Zo werd de Zaha Hadid lezing op universiteit door de overheid verboden, wegens te grote opkomst en kans op rellen bij te weinig tickets. De schrik ziet voor een nieuwe Jasmijn-revolutie ziet er hard in. Ik heb nog geen optochten kunnen spotten, maar stiekem worden er toch afspraken gemaakt, zo is mijn roommate van plan deel te nemen aan zo’n manifestatie op een belangrijke verzamelplaats in Beijing. Volgens de verslaggevingen van Tom van de Weghe, VRT-journalist in China (die ik trouwens graag eens zou ontmoeten in Beijing!), is alles hard opgeklopt en is er niets aan de hand maar treed de politie hard op met het bannen van journalisten die willen verslag uitbrengen over de ficitieve manifestaties. Sommige werden opgepakt sommigen werder verwond. Onaanvaardbaar en volledig overbodig. De censuur in China is nog altijd streng. Té streng voor een oppermacht als China.

3 jaar na de uit de hand gelopen rellen in Tibet naar aanleiding van de Olympische Spelen van 2008, wordt Tibet terug verboden terrein voor buitenlandse bezoekers. Voorheen was het noodzakkelijk om een tour met een erkend reisorganisatie te boeken, zwaar overprijsd, om zo tot in Tibet te raken. De tour mag dan al enkel op papier zijn, het feit dat je in de 21ste eeuw niet ongebonden Tibet kan bezoeken is onaanvaardbaar. Het mystieke karakter die Tibet heeft of had gaat verloren door de uit de hand gelopen reguleringen. Volgens verschillende persberichten is het duidelijk geworden dat het voor buitenlanders onmogelijk is om Tibet te betreden in maart, met een mogelijke verlenging tot mei. Ik zou graag eens Tibet bezoeken maar het wordt stilaan onmogelijk om deze reis te plannen. Het wordt ongeloofelijk duur, je kan niet rechtstreeks naar Lhasa vliegen waardoor je voldoende tijd nodig hebt, en dit moment zou ik graag delen met familie waardoor iedereen voldoende tijd nodig heeft om de plannen concreet te maken. Elke dag dat passeert verdwijnt er iets iets uit Tibet die het traditionele karakter doen verdwijnen. Dit allles door het strenge regime die Beijing uitoefent op deze ‘probleemzone’.

Veel negatieve bedenkingen over het besturen van China. Met terechte controverse in de westerse wereld. Veel negatiefs maar zeker evenveel positiefs. China is het land van vele opportuniteiten waar ik graag over wil uitbreiden in een volgende post op deze blog. De bevolking straalt een wilskracht uit. Het leven gaat snel, en verandert aan een razendsnel tempo. De overvloed aan werkende mensen kan een miljoenenstad als Beijing in korte tijd veranderen. De mogelijkheden die dit met zich meebrengt is een droom voor architecten. Meer hierover later.