Vorige week vrijdag was het dan eindelijk zo ver, ik werd verwacht bij Zaha Hadid Architects op hun kantoor in London. Wat het resultaat was van een boeiend gesprek op mijn eindjury vorig academiejaar waar een extern jurylid en project-architect bij niemand minder dan Zaha Hadid Architects aanwezig was en mij uitnodigde om even te komen proeven van de werkwijze van een van de toparchitectenbureau’s in de wereld. Ik voelde mij zeer vereerd. Wie kijkt niet op naar Zaha Hadid?
Kristof Crolla is een van de enkele belgen (denk ik?) die het voor mekaar heeft gekregen om voor de leading lady in de architectuurwereld te kunnen werken en tevens docent is aan dé architectuurschool ter wereld, de AA School. Hij is momenteel verantwoordelijk voor de eerste Zaha in België, het alomgekende havenhuis in Antwerpen. Iemand om naar op te kijken dus!
De Eurostar-rit vormde de ideale plaats om ons wat voor te bereiden op ons bezoek, en dat dachten onze buren ook. 4 journalisten van het Canvas programma Strada zakten net dezelfde dag naar London af om een interview af te nemen met, inderdaad, Zaha Hadid, en dit in het kader van de Dag van de Architectuur. Nu donderdag op Canvas+ of zondag op Canvas het interview met Zaha.
Het interview bijwonen kon natuurlijk niet, wat ik zeer jammer vond.
We werden ontvangen door Kristof die ons een uitgebreide presentatie gaf over de lopende projecten in het bureau en dit vanaf het ontwerpproces tot de fabricage van de bouwelementen, zeer interessant dus. Een uitleg krijgen over de projecten door een werknemer komt veel leerrijker over dan een introductietekst te lezen die overal op internet verschijnt. De vele maquettes en impressiebeelden samen met de bekende Zaha-schetsen maakt het bezoek compleet. Indrukwekkend.
We konden ook kennismaken met de zeer vriendelijke Joann, een van de pers-verantwoordelijken die ons terloops vertelde dat we als we info nodig hadden altijd konden mailen naar haar. Informatie direct van de bron, hoe vet klinkt dit niet? Ik glimlachtte, wat was dit bezoek de moeite…
En de belangrijkste kantnota die ik kon maken was dat de werknemers daar normale vriendelijke mensen zoals u en ik zijn. Geen nerds, geen kunstenaars, gewone mensen, waar ik me nog zou kunnen thuisvoelen, misschien als ik daar ooit binnengeraak. Dear God, give me this opportunity….
Ik probeer het alvast. Zeker na de boost die dit bezoek mij gegeven heeft en een extra motivatie om er nog een jaartje tegenaan te gaan.
Bedankt Kristof!
Pingback: Because of Zaha Hadid | Kris